Zdrowie, długowieczność i produktywność pszczół miodnych zależą bezpośrednio od tego, co jedzą.
Dla organizmu społecznego, takiego jak kolonia pszczół miodnych, odżywianie jest motorem napędzającym wszystko: od wychowania następnego pokolenia lub wyhodowania wysokiej jakości królowych, po wzrost na wiosnę i przetrwanie zimy.
Kolonie pszczół miodnych wymagają ciągłych, różnorodnych naturalnych kwiatów, aby zaspokoić swoje potrzeby żywieniowe.
Kwiaty mogą dostarczać zarówno pyłku, jak i nektaru, czyli podstawowych źródeł pożywienia dla pszczół. Pszczoły zbierają również wodę i wiele innych rzeczy na potrzeby kolonii, takich jak żywica drzewna, minerały, ...
Podstawowe źródło białka, lipidów (tłuszczów), witamin, minerałów i związków fenolowych dla pszczół. Krytyczne dla wychowu larw, rozwoju młodych pszczół, budowy układu nerwowego, energii i budowy ciał tłuszczowych do przetrwania zimy.
Skład pyłków jest bardzo zróżnicowany i złożony - zidentyfikowano ponad 250 związków odżywczych! Niektóre pyłki zawierają również toksyczne fitochemikalia, których należy unikać.
Dlatego pszczoły zazwyczaj potrzebują pyłków z wielu różnych gatunków roślin, aby zaspokoić swoje potrzeby, co sprawia, że pyłek jest trudny do zastąpienia.
Nektar jest głównym źródłem węglowodanów (cukrów) z niewielkimi ilościami aminokwasów, związków aromatycznych i innych. Ma kluczowe znaczenie dla produkcji wosku, energii do lotu, żerowania i utrzymania temperatury w ulu.
Nektar można stosunkowo łatwo zastąpić syropem cukrowym, ponieważ składa się on głównie z cukrów.
Pszczoły instynktownie i celowo zbierają pożywienie z wielu źródeł kwiatowych, szukając równowagi składników odżywczych, aby zaspokoić potrzeby kolonii.
Pszczoły stoją w obliczu bezprecedensowego stresu żywieniowego
Urbanizacja, zmieniające się użytkowanie gruntów i zmiany klimatyczne wyeliminowały różnorodne dzikie kwiaty, które zapewniają sezonową, zróżnicowaną dietę.
Nowoczesne rolnictwo może tworzyć "pustynie pyłkowe", rozległe obszary z tylko jednym rodzajem upraw, które kwitną przez krótki czas, prowadząc do klifu żywieniowego lub z silnie zanieczyszczonym pyłkiem.
Susze, powodzie i niesezonowa pogoda mogą zakłócać okresy kwitnienia, tworząc okresy "głodu", w których nie ma dostępu do żywności.
Subletalna ekspozycja na pestycydy może zaszkodzić zdrowiu jelit pszczół i ich zdolności do przetwarzania składników odżywczych, nawet jeśli pokarm jest dostępny.
Poszukiwacze pyłku zbierają pyłek, który jest pakowany do komórek (przechowywany jako chleb pszczeli) lub bezpośrednio spożywany przez pszczoły karmicielki.
Pszczoły zbieraczki zbierają nektar, który jest przekazywany pszczołom zbieraczkom, przechowywany w kolonii i przekształcany w miód.
Pszczoły karmicielki są głównymi konsumentami pyłku i chleba pszczelego. Mając zdolność trawienia pyłku, przetwarzają go, trawią i przekształcają w celu wydobycia składników odżywczych.
U pszczół pielęgniarek rozwijają się powiększone gruczoły (gruczoły podgardzielowe i gruczoły żuchwowe), przez które wydzielają galaretkę (galaretkę robotnic i mleczko pszczele). Ta bogata w składniki odżywcze mieszanka jest wykorzystywana do wychowu czerwiu i karmienia królowej i innych robotnic poprzez trofalaksję.
Niedobór pyłku - nawet przez krótki czas - ma natychmiastowy i długotrwały wpływ na kolonię.
W ciągu kilku dni od niedoboru pyłku w kolonii może pojawić się pyłek:
Niedożywione królowe składają mniej jaj, karmicielki nie mogą odpowiednio karmić larw, a nawet mogą kanibalizować wylęg.
Słabe odżywianie sprawia, że pszczoły są bardzo podatne na choroby i pasożyty. Dobrze odżywiona pszczoła jest w stanie lepiej zwalczać infekcje.
Niedożywione pszczoły umierają szybciej, zmniejszając siłę roboczą kolonii.
Badania pokazują, że słabe odżywianie podczas rozwoju wpływa na zdolność pszczół do nawigacji, komunikacji i skutecznego żerowania.
Brak pokolenia pszczół oznacza, że pszczoły robotnice muszą wrócić do karmienia, a pszczoły karmicielki muszą wcześniej rozpocząć żerowanie, co zmniejsza produktywność.
Kolonie bez wystarczającej ilości "ciał tłuszczowych" (zbudowanych z dobrego odżywiania) nie mogą przetrwać zimnych miesięcy.
zapewnia, że pszczoły nie muszą uszczuplać wewnętrznych rezerw krytycznych związków potrzebnych do wychowu czerwiu.
odżywiając pszczoły karmicielki, które z kolei rozprowadzają składniki odżywcze do kolonii.
przez kolonię, gdy wymaga dodatkowego odżywiania - brak ryzyka przekarmienia lub przejedzenia
takie jak toksyczne fitochemikalia (występujące w niektórych pyłkach), tanie wypełniacze lub zanieczyszczenia chemiczne.
odżywiając pszczoły karmicielki, które z kolei rozprowadzają składniki odżywcze do kolonii.
Wspieraj swoje kolonie we właściwy sposób. Poznaj APIX Pollen, kulminację tej pracy, i dowiedz się o rygorystycznej wiedzy specjalistycznej wymaganej do pionierskiego wprowadzenia prawdziwego zamiennika pyłku.
